Er was eens …

Er was eens …

Er was eens … een beelddenker op het werk

Er was eens een jonge projectingenieur. Hij heette Jan. Jan werkte voor het bedrijf “Verschil & Co” in een team van projectmanagers.

Jan had zijn project goed onder controle. Er waren echter te weinig medewerkers, grondstoffen en machines beschikbaar om alle projecten op hetzelfde moment uit te voeren. Daardoor konden niet alle projecten tijdig worden afgewerkt.

Hij besprak deze problemen met zijn manager.

Alleen lukte het Jan niet om hem alles kort en bondig en vooral overzichtelijk uit te leggen.

Jan kreeg regelmatig van zijn manager te horen dat hij zich alleen op zijn project diende te focussen en zich niet moest bemoeien met de andere projecten. Zijn andere collega’s hielden immers hun eigen project heus wel in de gaten.

Jan begreep het niet en dacht: “Ziet mijn baas dan niet dat alle projectmanagers dezelfde medewerkers en materialen nodig hebben?”

Jan begon aan zichzelf te twijfelen: Had hij het wel bij het rechte eind? Had hij wel het juiste beeld van de situatie? Zijn manager had toch veel meer informatie dan hijzelf?

Het gebeurde regelmatig dat geplande testen in het honderd liepen, testen niet uitgevoerd werden en niemand dit had zien aankomen. Op zo’n moment schreeuwde alle projectmanagers om het hardst. En wie het hardst kon schreeuwen en het beste kon lobbyen, kon de vertraging voor zijn project nog het meeste inperken.

Jan bleef hard werken, maar telkens weer ging de promotie naar een van zijn collega’s. Niemand merkte zijn toewijding en doorzettingsvermogen. Jan bleef een hardwerkende projectmanager, maar zijn frustratie en onvrede groeide met de dag. Na een aantal jaren kreeg hij een burn-out.

Hoe moet het verder?

Jan dacht: “Zo kon het niet langer”. Hij zocht andere werk.
Maar de geschiedenis leek zich te herhalen …
Jan werd niet begrepen en voor hij het goed en wel besefte, prijkte zijn naam bovenaan de lijst van de te ontslagen werknemers.

Daar sta je dan:
“Tientallen jaren ervaring op verschillende terreinen, een snelle denker, … en toch geen plek meer vinden in een grote organisatie!”

Een vriend gaf Jan een boek over Beelddenken, en toen, toen gingen zijn ogen open:

“Hey, een beelddenker kijkt dus op een andere manier naar een project of probleem.

De meeste mensen werken stap voor stap (of noem het ‘lineair’) aan een project. Maar voor beelddenkers bestaan er geen processtappen, wordt alles – tussen het begin en het einde – gezien als één beeld, inclusief alle mogelijke problemen die er onderweg zouden kunnen opdoemen.

Bovendien zijn beelddenkers snelle denkers, maar hun spreken gaat veel trager. Dit komt omdat de zoektocht naar de juiste woorden – om hun gedachtegang te beschrijven -, de snelheid van hun denken niet kan bijhouden.“

Aha denkt Jan, hij had dus wel degelijk een duidelijk beeld van de situatie, … alleen ik denk te snel vooruit en heb het moeilijke als ik de situatie kort en duidelijk moet uitleggen.

 

Beelddenken en beelddenkers

Jan is een beelddenker op het werk
sterker nog, hij is hier niet alleen in.
Linda Kreger-Silverman geeft aan dat 33% van de medewerkers beelddenkers zijn.

This is the story of my life” is een veel gehoorde opmerking van beelddenkers als ze het verhaal van Jan horen …

 

Mijn persoonlijke missie

Daarom wil ik beelddenken bij zoveel mogelijk mensen bekend maken.
Om pijn, ellende en frustratie voor de “Jannen” onder ons te voorkomen.
Om bedrijven bewust te maken dat ze door onbegrip en onwetendheid deze bijzondere talenten dreigen te verliezen.

Neen, het gaat niet om dit of dat label of etiket.
Waar het wel om gaat is om jezelf te mogen blijven.

Om te denken en te werken op een manier die het beste bij je past. Om zo je steentje bij te kunnen dragen aan het succes van jouw organisatie.

Ik ben ervan overtuigd dat we door de verschillen te (h)erkennen, talenten te waarderen en vooral door krachten te bundelen, samen het verschil kunnen maken !

 

Unieke beelddenkerstalenten !

Jan is net als zovele beelddenkers op het werk, onbewust van zijn unieke en waardevolle talenten. Talenten waar hijzelf maar ook zijn organisatie of bedrijf de vruchten van kunnen plukken als Jan en zijn collega’s beelddenkers deze actief gaan gebruiken.

 

Wat doet dit verhaal met jou?

Is het verhaal van jan herkenbaar?
Hoe ervaar jij dit als beelddenker?
Ben je de partner, vriend of collega van een beelddenker? Hoe ervaar jij dit verhaal?

Fijn om je commentaar hieronder achter te laten !

 

Dit artikel is geschreven door Saskia Smet

Elk begeleidingstraject begint met een kennismakingsgesprek.

5 Reactie's
  • Drees
    Geplaatst op 23:10h, 09 maart Beantwoorden

    Whauw, waar ben ik terecht gekomen. Er zijn veel meer mensen zoals ik. Nu alleen nog een spelchecker op de site. Durf ik meer te schrijven.

    • Saskia Smet
      Geplaatst op 14:29h, 10 maart Beantwoorden

      Ombuigen inderdaad: focus op je sterktes als beelddenker en vermijd de beperkingen = dingen waar je niet goed in bent en dus aangeleerde vaardigheden voor je zijn.

  • Hannah
    Geplaatst op 12:37h, 15 januari Beantwoorden

    Hey Saskia,

    Dit is een zeer herkenbaar verhaal. Niet enkel dit verhaal van Jan, maar al uw verhalen op uw blog voelen als thuis komen. Best wel leuk, want hier wel vaak alleen in gevoeld.

    Mijn beelddenken en mij dyslexie lopen hand in hand. Al van mijn 3 jaar wordt er gewerkt aan mij, omdat ik niet functioneerde als de standaard. Ik ben dan ook al van vroege leeftijd bewust dat ik een beelddenker ben. Dat ik beeldend verhalend denk en niet chronologisch lineair. Dat ik als een fladderend vogeltje iets langs alle kanten kan bekijken, zowel de hoogste als de kleinste hoekjes, en daardoor verbanden leg die een ander niet legt.

    Maar het weten is een ding. Het actief en daadwerkelijk kunnen inzetten in deze lineaire en routineuze wereld is volgens mij de grootste uitdaging en de grootste frustratie. Bij elke nieuwe stap, verandering van school, unief, job, moet je uzelf gaan verduidelijken. Steeds weer nieuwe testen die de ander moeten aantonen dat ik het best wel aankan, maar op een andere manier denk en een andere leermethodiek nodig heb. En dan opeens respect, als ze hoog begaafd is, ja dan zal ze het wel kunnen. Maar de andere leermethodiek, aanpak of bevraging, was voor vele toch een stap te ver. Toch was er wel steeds iemand die zij:’ ik dacht altijd al dat je het begrijpt en kunt, maar het gewoon niet beknopt en verstaanbaar kunt overbrengen.’ Die de rol opneemt van vertrouweling, de brug naar de andere, de persoonlijke tolk.

    Met diploma ingenieur architect ga je aan de slag als zelfstandige. Maar je merkt al snel dat je uw sterktes als beelddenker hier ook uw zwaktes Zijn. Het lukt niet om op dat nest te blijven zitten, steeds weer heb je nog een tak,peuk of haar gezien. Het is een steeds terugkerende struggle om vanuit de helikoptervisie, naar het operationele over te schakelen. Je bent bewust dat voor het gezond te houden, goede organisatorische competenties wenselijk zijn, maar dit bij jou niet een van de sterkste is.

    Als loontrekkende val je over de communicatie, het niet kort en bondig kunnen duiden. Sprongen en linken die je maakt die niet gevolgd worden. Confrontaties van acute problemen, terwijl uw nota van de verwittiging dat het eraan komt van een jaar eerder dateert, maar ze destijds de context niet vatte.

    Ik zit in ieder geval op mijn honger. Ik heb nog niet de manier gevonden om het beelddenken op een evenwichtige en actieve manier te kunnen inzetten in een job. Steeds lees of hoor je dat het een meerwaarde of talent is, maar als het niet benut wordt is een diamant een steen als een ander. Ik vraag me dan ook vaak af, in welke job of op welke manier kan ik dit wel tot zijn recht laten komen?

    Ik merk dat ik om evenwicht te vinden mij aangepast heb aan het lineair denken, maar merk dat dit ten koste gaat van mijn creativiteit en mijn eigenheid. Echter functioneer ik wel beter in mijn omgeving. Dat ik steeds op zoek ga naar een Brugfiguur. Maar mijn laatste collega, die deze rol opgenomen heeft, had gelijk toen ze zei:’ik krijg hier alle pluimen, je doet uzelf onrecht aan.’

Geef een reactie