Hoe hoog ligt de lat bij jou?

Hoe hoog ligt de lat bij jou?

Hoe hoog ligt de lat bij jou?
Ruimte voor uniek talent of iedereen gelijk voor de wet?

Talent of standaard vaardigheid …

 

Procedure of eigen werkwijze?

Procedures en hiërarchie binnen een organisatie maken het organiseren van activiteiten in een bedrijf eenvoudiger. Sommige medewerkers hebben geen moeite met deze manier van werken. Voor anderen betekent dit zich aanpassen aan een totaal andere manier van werken en denken wat extra energie kost.

 

Beelddenken of begripsdenken?

Vooral beelddenkers of visueel-ruimtelijke denkers worden hierdoor veel kwetsbaarder. Een beelddenker kijkt vanuit een andere hoek naar de wereld om zich heen. Ze kijken letterlijk “anders” en komen hierdoor met verrassende ideeën of oplossingen. Beelddenkers werken heel chaotisch en zien op elk moment het totale plaatje van een situatie.

Onze Westerse maatschappij is vooral gericht op stap voor stap of lineair denken. Begripsdenkers of rationele denkers, werken graag systematisch. Een klassieke proces gestuurde manier van werken sluiten hier perfect op aan.

Omdat het lastig is om constant jezelf te verdedigen en uitleggen waarom je iets op een andere manier aanpakt, passen beelddenkers zich al heel jong aan. Om hun “anders zijn” te verstoppen, gaan beelddenkers zich onbewust focussen op aangeleerde vaardigheden. Hun natuurlijke talenten komen hierdoor hoe langer hoe meer onder druk te staan.
Onbewust aanpassen” wordt een strategie en vooral “niet op te vallen” het motto, alleen hierdoor verlies je als beelddenker je eigen talenten en geraak je op de duur totaal uit balans. Lees meer over Talent management of standaardisatie.

 

Hoe zit dat nu met beelddenkers in onze organisaties?

33% van de mensen zijn visueel-ruimtelijke denkers en 25% zijn begripsdenkers. Alle anderen (+/- 42%) hebben wel een voorkeur maar lijken onbewust in staat om vlot te switchen tussen beide denkstijlen.

Waar in de meeste organisaties vooral aandacht is voor begripsdenken, hebben beide denkstijlen hun specifieke talenten en troeven die voor elk bedrijf van waarde kunnen zijn. Het ene is niet beter dan het anders omdat het 2 totaal verschillende maar volkomen evenwaardige denkstijlen zijn.

kat (begripsdenker) & poes  (beelddenker) talent6sep13

 

Als je als organisatie er in lukt om deze verschillende manieren van werken en kijken, bespreekbaar te maken, zal je een competitief voordeel hebben. Als medewerkers leren samenwerken over deze verschillen heen, zullen nieuwe projecten, innovaties, processen, enz. ontstaan doordat elk teamlid zijn of haar talenten optimaal kan inzetten op het werk.

 

Hoe werkt dat in de praktijk?

Stel dat je met een team een probleem gaat oplossen.
In de meeste organisaties starten de teamleden met een stap voor stap analyse van het probleem waarna er naar 1 oplossing toegewerkt wordt. Dit is een lineaire werkmethode die de voorkeur geniet van begripsdenkers.

Beelddenkers zien vanaf het eerste moment het totale overzicht van de situatie: het is te zeggen ze zien het probleem én de oplossing samen. Ze gaan vanuit de oplossing teruggaan om te ontdekken welke stappen nodig zijn. Ze zien alle stappen en alle mogelijke obstakels in de verschillende stappen, op hetzelfde moment als één traploos geheel.

De beelddenker ziet alles tegelijkertijd. Zijn collega ervaart de beelddenker dikwijls als een “probleemzoeker” omdat hij overal obstakels ziet, die zijn collega op dat moment nog niet kan zien. De collega begripsdenker ziet enkel de mogelijke problemen van één bepaalde stap, zodra deze stap bereikt is.
De beelddenker zelf voelt zich niet erkend omdat zijn inzichten niet gehoord worden en systematisch lijken van tafel geveegd te worden. Als daarenboven in een later stadium van het proces, een ander teamlid dezelfde opmerkingen maakt, worden ze wel als waardevolle informatie meegenomen in het proces. En de beelddenker blijft gefrustreerd achter.

Beseft het team dat dit verschillende manieren zijn om naar een oplossing te zoeken, dan zal dit veel ergernis en frustratie besparen en wat nu als onbegrip en onwil ervaren wordt door de betrokken medewerkers.

 

Hoe kan je dit als een competitief voordeel uitzetten in de toekomst?

Veel organisaties gaan voorbij aan de natuurlijke talenten van de individuele medewerkers waardoor een enorm potentieel nauwelijks aangewend wordt.

Aangezien beelddenkers geleerd hebben om zich onbewust aan te passen, zijn ze hun natuurlijke talenten verloren. In de wetenschap dat ongeveer 1 op 3 medewerkers visueel-ruimtelijke denkers zijn, liggen hier nog gigantische mogelijkheden.

Medewerkers bewust maken en motiveren om hun persoonlijke talenten te ontwikkelen en te gebruiken op hun werk, is een stap in de goede richting. Enkel en alleen gaan inzetten op talenten, lijkt mij echter ook geen goede zaak.

Geen OF/OF verhaal, maar een EN/EN verhaal zou wel eens het verschil kunnen maken: standaardisatie met ruimte voor ieders unieke talenten.

Herken jij jezelf hierin?

Fijn om je commentaar hieronder achter te laten !

 

Dit artikel is geschreven door Saskia Smet

Bron afbeeldingen: Numentum

Wil je meer weten?

Geprikkeld door dit artikel? En kan je hulp gebruiken om jouw toegevoegde waarde zichtbaar te maken?

Geen reactie's

Geef een reactie