Waarom zou jij in de verdediging gaan?

Waarom zou jij in de verdediging gaan?

In de verdediging gaan …

Beelddenkers hebben van nature de neiging om zich voor alles en altijd te moeten verdedigen.

Dit mechanisme is onbewust gegroeid vanuit hun kindertijd:
Beelddenkers zien vaak andere dingen, maken andere associaties, lossen bv problemen of vraagstukken anders op omdat ze accenten in de vraag anders leggen waardoor de interpretatie van het vraagstuk of probleem totaal verschillend wordt.

Meer lezen? Hoe pak je problemen aan?

 

Verantwoording afleggen

Het resultaat hiervan is dat ze vaak zichzelf dienen te verantwoorden waarom ze iets zo doen. Dit begint al op de schoolbanken.

Hierdoor leer je al snel 2 dingen die je onbewust meedraagt in de rest van je leven. Het worden „vaste patronen”:

  1. Je past jezelf aan waardoor je niet meer opvalt en dus niet meer met je hoofd boven het maaiveld uitsteekt. Dus je gaat jezelf leren om je in elke situatie aan te passen. Je leert jezelf werken op een manier die van nature niet bij je past.
  2. Je denkt snel en vooruit dus je gaat zorgen dat je altijd je „waarom” of uitleg om het anders te doen klaar hebt. In de verdediging gaan wordt een natuurlijk verdedigingsmechanisme.

Beide patronen maken „gewoontes” die toen je op de schoolbanken zat, misschien echt wel noodzakelijk waren om als kind te overleven, maar nu absoluut niet meer zinvol zijn.

Integendeel, ze gaan hoe langer hoe meer tegen je werken.

 

Jezelf aanpassen, aanpassen en nog eens aanpassen

Je altijd en overal zelf aanpassen, daarover heb ik al gesproken in vroegere blogs. Dit kost je op de duur zoveel energie dat je je eigen unieke talenten verliest. Je gaat steeds meer werken met voor jou aangeleerde vaardigheden. Dit kost jou veel energie. Bovendien ga je hier nooit een uitblinker in worden en dus is dit op de lange duur echt nefast voor jezelf.

 

Dan is het toch aan de anderen om zich aan te passen?

Een beelddenker die zich hiervan bewust wordt, gaat vaak over naar het andere uiterste:
Deze persoon gaat eisen dat anderen nu maar eens rekening met de beelddenkers moeten houden. De ander moet zich nu maar eens aanpassen.

Het verdedigingsmechanisme treedt spontaan in werking.

 

Iets van niets wordt binnen de kortste keren een discussie.

beelddenker_verdediging_strijdIn de verdediging gaan, veroorzaakt strijd.
Met andere woorden je gaat een negatieve sfeer of klimaat creëren. Dit gebeurt door de lichaamstaal die je uitstraalt, een (onbewust) agressieve houding en de intonatie van je stem. Het veroorzaakt vaak een kettingreactie van negativiteit.

Je collega of partner vraagt of vertelt iets. Jij voelt je als beelddenker aangevallen omdat er onbewust iets in de communicatie je persoonlijk triggert.
Je valt in het klassieke oude patroon: je gaat jezelf verdedigen.

Dit is jouw gevoel, dus jouw realiteit; maar daarom is het gevoel dat de ander met zijn vraag heeft, niet hetzelfde. De perceptie of ervaring van beiden verschilt!

Voor beiden het goed en wel beseffen, is het gesprek geëscaleerd naar een confrontatie van formaat waar niemand blij van wordt. Je collega of partner wordt het op de lange duur beu om steeds rustig  te blijven en niet meegesleurd te worden in die spiraal van negativiteit.

Het wordt een opgave om met zo’n beelddenker een gesprek aan te gaan of samen te leven.

 

Verschillen in communicatiestijl en perceptie

Vaak gebeurt dit door de verschillen in communicatie en perceptie (= ervaring van wat er gezegd wordt en het beeld wat je waarneemt) van een beelddenker en een niet-beelddenker.

Een beelddenker die voor zichzelf nog geen evenwicht heeft gevonden tussen situaties waarin hij zich aanpast aan een lineaire omgeving en situaties waarin hij zijn persoonlijke denkstijl (beelddenken) gaat gebruiken, is op dit vlak heel kwetsbaar.

Zo iemand gaat zich heel snel persoonlijk aangevallen voelen en snel hervallen naar de defensieve houding. Bijvoorbeeld als de persoon onder druk staat, in een stress situatie, enz.

 

Doorvragen en luisteren helpt !

Ben jij een beelddenker en overkomt je dit regelmatig?

Ga eens een aantal van zulke situaties onderzoeken. Doe het alleen of nodig een neutrale persoon uit om hier samen met jou eens naar te kijken.

  • Wat gebeurt er hier?
  • Hoe reageer jij hierop?
  • Hoe reageert je omgeving?
  • Waarom ga je steeds in de verdediging?
  • Wanneer gebeurt dit het vaakst?
  • Welke elementen komen in deze situaties telkens terug?

Je kan eisen dat een ander verandert, maar eigenlijk kan je alleen jezelf veranderen.

 

verdediging_glas_half_vol_leeg

 

Kijk eens welke dingen jij in deze situaties anders zou kunnen aanpakken.
Focus op je eigen houding. Hierdoor verander jij de situatie en gaat je omgeving automatisch reageren. Dit is de wet van actie en reactie.

Kijk eens wat er voor jou ontbreekt in zo’n situatie:

  • Welke behoefte heb je?
  • Wat heb jij nodig om uit de strijd te blijven?

Dit zou bijvoorbeeld kunnen zijn:

Ik heb meer informatie nodig om het totaal beeld of de volledige context te zien.

Wat houd je tegen om zelf actie te ondernemen en voor je reageert bijkomende vragen te stellen?

Wachten met reageren tot dat je de vraag van de ander begrijpt zoals de persoon het bedoelde. Stel je oordeel uit. Niet vertrekken van jouw perceptie of de ervaring die je krijgt bij het horen van de vraag.
Blijf vragen stellen en luisteren zonder oordeel tot de behoefte duidelijk is.

Meer lezen? Wil je mij begrijpen?

 

Dit vraagt oefening, is best moeilijk, maar loont zeker de moeite !

Begin met te kijken naar je eigen behoefte, dit helpt jou om je oude patroon te doorbreken en uit de strijd te blijven.

De strijd die gelijk staat aan tijd en energie verlies voor iedere betrokkene.

 

Durf jij het de volgende keer proberen?
Ik hoor graag je reacties !

 

Dit artikel is geschreven door Saskia Smet

Bron afbeeldingen: Pixabay

 

Elk begeleidingstraject begint met een kennismakingsgesprek.


 

 

7 Reactie's
  • Fred
    Geplaatst op 07:40h, 15 oktober Beantwoorden

    Wat een fijn hoofdartikel Saskia. Weer zo herkenbaar. Ook de aanvulling onder *Wil je mij begrijpen?* vind ik erg verhelderend. Mijn struikelblok is OMA, wat me aanmoedigt om actiever te gaan luisteren en minder te gaan reageren en adviseren.

    Zou jij op de volgende gedachte van mij een antwoord kunnen geven?

    *Als ik bang ben voor de oordelen (kritiek) van anderen, oordeel ik dan niet automatisch over mijn naasten?*

    Met vriendelijke groet, Fred.

    • Saskia Smet
      Geplaatst op 10:00h, 15 oktober Beantwoorden

      Dag Fred,
      Dank je wel voor dit fijne compliment !

      Wat je vraag betreft, een flinke filosofische paradox 😉
      Ik vind het een hele lastige om op te antwoorden, want ik kan nu direct al een heel rijtje pro’s en contra’s kunnen opnoemen.
      Naar mijn gevoel is dit heel situatie afhankelijk en bovendien zijn we allemaal beïnvloed door de maatschappij waarin we leven. Onze maatschappij is op dit moment naar mijn gevoel, te veel gericht op oordelen.
      Groet

    • Zwervende Eik
      Geplaatst op 20:02h, 16 oktober Beantwoorden

      Dag Fred, lieve vriend! 😉 Nog bedankt voor het toesturen van deze link, ik heb niet álle linkjes in de tekst gevolgd, maar wel die van “Hoe pak je problemen aan?” en “Wil je mij begrijpen?” (Zelf herken ik iets van de beide kanten in mij… logisch, ik gebruik mijn twéé hersenhelften! :-))
      Jouw vraag is inderdaad interessant, ook voor mij… En eerlijk gezegd, voor mij klinkt ze als een retorische vraag. 😉
      Knufs!

    • Pascal
      Geplaatst op 12:07h, 28 oktober Beantwoorden

      Ik denk dat het heel normaal is dat we als mens voortdurend met oordelen in ons hoofd zitten. Als we van onszelf niet mogen oordelen is ook dat weer een oordeel over oordelen.De kunst is om het oordeel dat we hebben over onszelf en de ander niet te serieus te nemen en samen met het oordeel je benieuwdheid in te zetten om de ander écht te willen horen. ” Ik oordeel én wil jou begrijpen ”
      Ik wil je nog verklappen Fred dat dit de eerste keer is dat ik een reactie schrijf omdat ik bang ben voor de kritiek. Ook hierin verschillen we blijkbaar niet als mens en zijn we waarschijnlijk doodnormaal.

      Vele groeten, Pascal

      • Saskia Smet
        Geplaatst op 10:25h, 30 oktober Beantwoorden

        Dank voor deze menselijke en waardevolle aanvulling Pascal.

  • David Vertegaal
    Geplaatst op 13:40h, 13 oktober Beantwoorden

    Heel raak weer Saskia, dank je. Ik merk dat het ook erg veel uitmaakt hoe ik in mijn energie zit, of zaken eerder positief of negatief binnenkomen. Die mindset maakt zoveel verschil 🙂

    • Saskia Smet
      Geplaatst op 18:35h, 13 oktober Beantwoorden

      Dank je voor het compliment.
      “Positief of negatief landen van wat anderen zeggen”, hangt inderdaad veel af van je eigen mindset. Hoe rustiger je zelf bent, en voor mij wil dit ook zeggen: hoe meer je als persoon in balans bent zowel met jezelf als met de omgeving, hoe makkelijker je voor jezelf de rust kan bewaren en dus veel positiever reageert op wat er naar je toekomt.

Geef een reactie