Wat als … een beelddenker zich ontpopt tot organisatiecoach?

Wat als … een beelddenker zich ontpopt tot organisatiecoach?

Wat als een beelddenker zich ontpopt tot organisatiecoach?

 

Een beelddenker en zijn eerste boek …

Mara Callaert

Met dank aan Mara Callaert

Half oktober 2013, was ik een van de aanwezigen op de boekvoorstelling “Architect van je organisatie” van Philippe Bailleur.

Een voorstelling voor een divers publiek bestaande uit familie, klanten, (oud-)collega’s, coaches en inspiratoren. Een heel divers gezelschap waarvan velen verschillende talen spreken.

Als beelddenker heb je hier nog een paar extra uitdagingen als je persoonlijke accenten wil leggen.

Beelddenkers hebben het bijvoorbeeld lastig om een begrijpbare structuur te gebruiken zodat de toehoorders kunnen volgen en het geen chaotisch geheel wordt. Dit wordt extra moeilijk als jezelf super enthousiast bent over het onderwerp. Ik was dan ook heel benieuwd hoe Philippe dit ging aanpakken.

Wat gebeurde er dan?

Sterk om te horen hoe sommige beelddenkerseigenschappen herkaderd werden zonder vakjargon of etiket te gebruiken. Door je zwakheden te benoemen, te vertellen wat je doet en concrete voorbeelden te geven, worden verschillen op een fijne manier weergegeven.
Zoals bijvoorbeeld de proefdruk van het boek in de hand nemen bij het bedanken zodat je niemand vergeet.

Philippe beschreef het zelf zo tijdens een van onze gesprekken: “Respecteren wie ik ben en taal geven hieraan. Het heeft lang geduurd alvorens ik een overbruggende manier heb gevonden om te communiceren. Om zelf je plek te vinden en jezelf te aanvaarden zoals het is. Van daaruit samen te gaan creëren in verbinding met elkaar.”

 

 

Terug naar de voorstelling van het boek

Sommige zaken om een beelddenker zijn zwakke punten te camoufleren, hebben de meeste toeschouwers waarschijnlijk niet eens opgemerkt.
De hele voorstelling leek alsof alles uit de losse pols gepresenteerd was:

  • vloeiend en organisch
  • beeld afgewisseld met verhalen
  • interacties met de groep.

Maar ik vermoed dat er vooraf wel flink gerekend en berekend was, om op het moment van de presentatie zelf rust te vinden en vooral de structuur te behouden zonder zelf in stress door te schieten.

Door de Prezi strak en sober op te bouwen, geeft het de toeschouwer niet alleen structuur, maar kan je als beelddenker hier ook telkens op terugvallen, hoe ver je ook afwijkt door in te gaan op wat er zich live op dat moment afspeelt.

Het is geen één-richtingsverkeer maar co-creatie met het aanwezige publiek. Het gevaar om in al je beelddenkers enthousiasme nieuwe invalshoeken mee te nemen, groeit exponentieel. Net als de kans om je publiek hierdoor volledig te verliezen.
De prezi zorgde echter voor de leidraad in het betoog. Bovendien weerspiegelt de prezi de principes die als een rode draad in het boek beschreven zijn.

 

 

Mechanische benadering of nieuwsgierige & onderzoekende benadering?

Je merkt dat dit model de voorbije jaren gegroeid en doorleefd is omdat alle overtollige en chaotische elementen die zo eigen zijn aan beelddenkers, teruggebracht zijn tot de essentie. Er is veel zorg besteed aan het concreet, kort en vooral bondig uitleggen van de verschillende principes.

Beelddenkers zijn sterk in het gebruiken van metaforen, beelden of tekeningen en verhalen. Dit viel al op tijdens de voorstelling maar is gewoon doorgetrokken in het boek.

Sommige metaforen en de bijhorende tekening, blijven letterlijk plakken en geven een meerwaarde aan het geheel zonder afbreuk te doen aan de boodschap.
Zoals bij voorbeeld:

  • “… Mumificeren van nieuwe medewerkers …”
  • “ … Je kan niet solo in formatie leren vliegen …”

 

Organisaties als levende systemen …

De live voorstelling van de theorie met de 4 jongleurs en de bijhorende managers was een schitterende manier om visueel heel duidelijk te maken dat er verschillende niveaus zijn van leren en competenties.

Het leek zo’n simpele oefening, maar 1000 woorden hadden nooit de effecten van interactie in het team en de invloed van de organisatiecultuur kunnen duidelijk maken.

 

Met dit model spreek je iedereen die met organisatie verandering bezig is aan, ongeacht hun voorkeur denkstijl. Een uitnodiging om op een holistische manier de complexiteit van een organisatie te gaan bekijken.
Door de organisaties van de toekomst op deze manier vorm te gaan geven, ter vervanging van de “demotiverende dozen” die we vandaag zien, ontstaan innovatieve en stimulerende omgevingen.
Plaatsen waar ruimte is voor iedereen om zijn authentieke zelf te zijn.

 

 

Wat kan ik als individu hier nu mee?

Stel dat we allemaal beginnen als architect van ons eigen leven? Dan zijn wij in alle geval al klaar om mee te stappen in het levend systeem van de toekomst.

Want het kan wel om perfect jezelf te zijn als beelddenker in samenwerking met anderen. In de organisatie van de toekomst is er plek voor ieder uniek individu !

 

Dit artikel is geschreven door Saskia Smet

2 Reactie's
  • Marwim van Overschot
    Geplaatst op 11:17h, 24 augustus Beantwoorden

    Wat een ontzettend inspirerend verhaal. Het verbeeld hetgeen ik in veel organisaties zie vastlopen als het gaat om samenwerking en opleiding van individuen. Ik denk dat het al een belangrijke stap is als je er in slaagt om een organisatie te laten zien hoe zeer de realisatie van haar doelen afhankelijk is van goede samenwerking tussen mensen en afdelingen. En hoe belangrijk het is om te beseffen dat je dat alleen als team of teams onderling kunt leren en oefenen en niet als individu.
    Ik heb hiermee al weer beter vat gekregen op wat ik kan bijdragen aan inzicht in organisaties. Bedankt!

    • Saskia Smet
      Geplaatst op 11:30h, 24 augustus Beantwoorden

      Dank je wel voor deze reactie en aansporing om verder te gaan!

Geef een reactie