+32 477 44 75 48 info@numentum.be
Selecteer een pagina

Hoe kan je je faalangst te slim af zijn?

Wie kent deze vicieuze faalangst cirkel niet?

Faalangst, niet goed genoeg zijn, niet goed genoeg voelen, piekeren, stress, uitstel gedrag, we ervaren het allemaal wel eens.

Hoe komt het dat visueel-ruimtelijke denkers of beelddenkers hier meer hinder van ondervinden?

Als je gaat piekeren, ga je “circulair denken“:

Je maakt je zorgen over iets. Je problemen lijken steeds groter te worden. Op een gegeven moment ervaar je enkel de steeds groter wordende problemen, terwijl je de oplossingen gewoon niet meer ziet.

De stress voor de (negatieve) gevolgen worden steeds groter. Je begint steeds meer aan jezelf en je eigen kunnen te twijfelen. De faalangst lijkt je compleet te vertragen en te immobiliseren. Het verlamt je lichaam en geest volledig.

 

Wat gebeurt hier?

Bij faalangst krijgt je lichaam het signaal dat er gevaar dreigt. Hierdoor treden er allerhande processen in werking. Het zijn dezelfde processen die onze voorouders alarmeerden voor dreigend gevaar in de oertijd. Zij het dan in dit geval geen fysiek gevaar.

Het lichaam gaat een aantal stoffen aanmaken waardoor een aantal functies geactiveerd worden om het gevaar te bestrijden. Lichaamsfuncties die in deze situatie minder belangrijk zijn, worden tijdelijk stilgelegd.

Op het niveau van de hersenen, gaat bijvoorbeeld de hersenstam ook wel het reptielenbrein genoemd, alle bloed en zuurstof krijgen. Andere functies zoals het geheugen zullen tijdelijk uitgeschakeld worden.

 

Wanneer krijg je last van faalangst?

Faalangst is dikwijls gekoppeld aan “presteren”: je moet iets afleveren waarop je beoordeeld wordt.

Stel dat je zo’n paniekaanval krijgt op het moment van een examen of een gesprek over de voortgang van je project met de directie.

De gevolgen laten zich raden: bij het lezen van de examen, lijkt het alsof je deze leerstof nog nooit gezien hebt en je hoort het letterlijk in Keulen donderen. Je raakt in paniek en in plaats van je geheugen te kunnen gebruiken, gaat het compleet mis.
Je lichaam ervaart dit als een gevaar en het overlevingsmechanisme start automatisch.
In een poging om de faalangst te onderdrukken, gaat je brein steeds meer functies uitschakelen. Helder en logisch denken is in die toestand niet meer aan de orde.

Hetzelfde kan gebeuren als je door angst overmand wordt op het moment dat jij een belangrijke presentatie moet geven om bijvoorbeeld een project te verdedigen.

 

Hoe komt het dat dit meer optreedt bij mensen die visueel-ruimtelijk ingesteld zijn?

Visueel-ruimtelijke denkers worden soms ook beelddenkers genoemd.

De meesten van hen hebben sinds hun kindertijd regelmatig meegemaakt dat hun omgeving hen niet begreep. Dit komt omdat ze vanuit verschillende hoeken naar een situatie kijken.

Ze werden meermaals uitgelachen om hun chaotische en onsamenhangende ideeën en opmerkingen. Ze lukken er niet altijd in om kort en bondig uit te leggen wat ze in hun verbeelding zien (lees meer: Beelddenker met losse flodder of focus op je doel?).

Hun levendige verbeelding en fantasie brengt deze kinderen tot inzichten die dikwijls hun leeftijd ver vooruit zijn wat betreft complexiteit, verbindingen leggen tussen zaken, details moeiteloos in het grotere geheel plaatsen enz.

Aangezien visueel-ruimtelijk ingestelde mensen hiervoor op jonge leeftijd meermaals afgewezen worden, groeit de faalangst. Omdat wat en hoe ze de dingen aanpakken regelmatig afgekeurd wordt doorheen hun leven, neemt de onzekerheid en het gevoel niet goed genoeg te zijn vaak zienderogen toe. Ze twijfelen of het wel al goed genoeg is.

 

Verdediging

Jezelf afschermen wordt een verdedigingsstrategie. Je wil alleen nog naar buiten komen als je 100% zeker bent dat het perfect is.
Van kindsbeen af leren ze om zich aan te passen en vooral hun mond te houden zodat ze zeker niet opvallen. Ze willen er graag bijhoren en doen zoals iedereen.
Het kost echter heel veel energie om je als beelddenker aan te passen aan de wereld om je heen. Je kan mee met de groep maar zal echter nooit een uitblinker of uitschieter worden.

Door zichzelf weg te cijferen verliezen ze hun eigenheid : verbeelding en fantasie, gekke verbindingen maken om nieuwe oplossingen te bedenken, … zijn hun sterke kanten.
Ze hebben geen energie meer over om deze dingen, waarin ze moeiteloos uitblinken, te blijven oefenen en verder te ontwikkelen. Het zijn dikwijls de processen die aangestuurd worden door de rechterkant van ons brein waarin visueel-ruimtelijk ingestelde mensen uitzonderlijk sterk zijn.

In onze Westerse maatschappij zijn systemen als scholen, universiteiten en vele organisaties opgebouwd volgens processen die aangestuurd worden door de linkerkant van ons brein.

Beelddenkers of visueel-ruimtelijk ingestelde mensen leven en werken in een omgeving die niet aansluit bij hen. Hierdoor leren ze al heel jong om zich altijd aan te passen.
Dit gaat echter ten koste van henzelf en veroorzaakt een permanente stress situatie. Faalangst, burn-out, bore-out, depressie … ze loeren om de hoek.

 

Kan je dit soort faalangst te vlug af zijn?

Uiteraard zijn er meerdere elementen die faalangst kunnen veroorzaken.

Ben je echter iemand met een voorkeur voor beeldenken, dan kan je dit faalangst-patroon wat ontstaat door je “anders denken” stoppen.

 

Ga op zoek naar jouw unieke passies of talenten:

  • Die dingen die jij zonder moeite kan omdat je visueel-ruimtelijk inzicht zo sterk is.
  • De activiteiten die jouw energie geven en waarvan je heel blij wordt.
  • Zaken die jij zonder moeite kan maar je collega of familielid misschien niet.
  • Durf de dingen op jouw manier te doen als het resultaat hetzelfde is.

 

Herken je dit?

In welke mate speelt dit soort faalangst een rol in jouw leven of mensen uit je omgeving?
Ik zie je reactie graag op de website.

 

vrij vertaald naar Einstein

“In elk van ons schuilt een genie. Maar zolang je een vis gaat beoordelen op de manier waarop hij bomen beklimt, zal hij zijn hele leven geloven dat hij dom is”

“Everyone is a genius. But if you judge a fish on its ability to climb a tree, it will live its whole life believing that it is stupid!”

 

Dit artikel is geschreven door Saskia Smet