+32 477 44 75 48 info@numentum.be
Selecteer een pagina

Persoonlijke maatstaven: volharden of aanpassen.

Deze quote over persoonlijke maatstaven vond ik een paar dagen geleden in mijn inbox. Het geeft mij flink wat stof om over na te denken:

 

“Ik volg liever mijn eigen maatstaven
dan dat ik de wereld tevreden probeer te stellen.”

 

Wie kan nog zijn eigen ritme volgen?

Van jongs af aan worden we geleerd om te voldoen aan allerlei systemen en regels te volgen: thuis, op school, in de jeugdbeweging, in sportclubs, op het werk, …

Zonder dat we er erg in hebben, passen we ons aan het keurslijf aan.
Hoe strak dit keurslijf zit of aanvoelt, hangt af van de omstandigheden waarin we opgroeien, leven of werken.
Als kind heb je dit zeker niet in de hand. De conditioneringen om zo goed mogelijk aan de regels te voldoen, worden dan wel onbewust gelegd.

 

Hoe kan je groeien als je altijd je eigen maatstaven blijft hanteren?

Je komt naar mijn gevoel in dit geval weinig uit je comfortzone. Je wordt niet uitgedaagd, tenzij je zelf de uitdaging op zoekt.
De meeste mensen houden van nature van routine, wat vertrouwd en gekend is. Daar is natuurlijk niets mis mee, het brengt je echter niets nieuws.

Anderzijds, geeft dit wel de mogelijkheid om te groeien op je eigen tempo.
Ik vermoed ook dat je spontaan aan de slag gaat met die dingen die je graag doet. Jouw persoonlijke talenten gaat ontwikkelen omdat je de dingen waar je niet goed in bent en die je niet graag doet, niet gaat oppakken.

 

Paradox?

Het lijkt wel een paradox van niet te verbinden tegenstellingen !

Wat als je het beste van beide werelden gaat combineren?

Ruimte creëren voor je eigen ritme en maatstaven zodat jouw eigenheid bewaart blijft.
Anderzijds, uitdaging en feedback om uit je comfortzone te komen. Om je als mens te laten groeien vanuit jouw passie en talenten in verbinding met je omgeving.

Wat ik nu ervaar is dat de meesten onder ons, zich (onbewust) leren aanpassen. Het vraagt veel energie om je aan te passen aan regels en systemen waarbinnen je eigen talenten niet meer aan bod komen.
Je stopt met de ontwikkeling van je eigen talenten door gebrek aan tijd. Op lange termijn verlies je alle contact met je talenten omdat je mee gesleept wordt in de sleur van alle dag.

 

Hoe werkt dit dan voor beelddenkers?

Voor beelddenkers, mensen die visueel-ruimtelijk denken, is het aanpassen aan systemen en processen zeer lastig.
Systemen en processen zijn lineaire vaste structuren, meestal in verschillende stappen die je stap voor stap dient te volgen.
Beelddenkers kijken van nature eerst naar het volledige plaatje, holistisch of systemisch beeld. De individuele stappen in een proces of systeem, bekijken ze pas als ze het overzicht hebben.

Met andere woorden: Stel dat je van een beelddenker verwacht dat hij zich volledig aanpast aan de maatstaven van de wereld om hem heen. Wees je dan bewust dat dit enorm veel energie van deze persoon gaat vragen om “anders te denken“.
Je mag er zeker van zijn dat deze aanpassingen zo extreem veel kracht en energie gaan kosten dat de eigen talenten niet verder ontwikkeld gaan worden.
Aanpassen kan altijd. Alleen zal je in deze materie nooit een hoogvlieger worden. Je zal er nooit een olympische medaille in behalen. Je zal dus nooit de erkenning krijgen die je verdient in deze discipline !

 

Hoe ervaar jij deze paradox?

Welke maatstaven hanteer jij?
Hoe zit het met de ontwikkeling van jouw talenten?
Durf jij anders te kijken?
Met welk element uit bovenstaande quote, worstel jij?

 

Dit artikel is geschreven door Saskia Smet

Afbeeldingen: Numentum